آسمان‌نما

آسمان‌نما یا اخترسرا تالاری است که در برای ارائه مسائلِ آموزشی درباره اخترشناسی و آسمانِ شب یا برای آموزشِ ناوبریِ فلکی استفاده می‌شودهمچنین در آن نمایی، از ستارگان و سیاره‌ها و دیگر پدیده‌های آسمانی برای منظورهای آموزشی یا سرگرمی نمایش داده می‌شود.

معمولاً آسمان‌نما دارای گنبدی است که بینندگان در زیر آن می‌نشینند و تصویری از آسمان را که با پروژکتور مخصوصی بر سقف گنبد می‌افتد نگاه می‌کنند. برخی از رصدخانه‌ها و موزه‌های علوم و کاوشکده‌ها دارای آسمان‌نما هم هستند.

افلاک نما (آسمان نما)

دستگاه شبیه ساز گردش زمین و ماه به دور خورشید

افلاک نما ابزاری کمک آموزشی برای یادگیری ساده حرکات زمین و ماه و ارتباط آن با خورشید است که از مفاهیم اولیه نجوم در درس علوم و فیزیک می باشد کاربرد دارد .

یکی از ویژگی های دستگاه این است که دانش آموز همراه با آموزش تئوری آموزگار بصورت عملی و کاملا ملموس از طریق این ابزار درس را بصورت مفهومی یاد می گیرد.

کاربرد دستگاه :

1 – نمایش حرکت وضعی زمین ( گردش زمین به دور خود و ایجاد شب و روز)

2 – نمایش حرکت انتقالی زمین ( گردش زمین به دور خورشید و بوجود آمدن سال(

3 – گردش زمین به دور ماه همزمان با گردش زمین به دور خورشید

4 – نمایش کسوف ( خورشید گرفتگی)

5 – نمایش خسوف ( ماه گرفتگی (

6 – نمایش زاویه 23/45 درجه محور زمین نسبت به مدار حرکتی زمین

7 – مشاهده روزها و شبهای طولانی در قطب های زمین

مقدمه

شکل گیری منظومه شمسی حدود 5 میلیارد سال پیش ، از ابری متشکل از گاز و غبار بین ستاره‌ای ، آغاز گردید. جاذبه باعث انقباض ابر شده و کره متراکمی از گاز در مرکز ابر بوجود آورد. جاذبه همچنین باعث دوران هر چه سریعتر ابر شد. هنگام دوران، مواد موجود در ابر، پهن شده و حلقه ای به وجود آمد که نواحی متراکم مرکزی را در بر می گرفت. سرانجام در این ناحیه متراکم ، گرمای لازم برای وقوع واکنشهای هسته‌ای فراهم گشت و بدین ترتیب ، ستاره خورشید بوجود آمد. اعضای کوچکتر منظومه شمسی از مواد موجود در این حلقه بوجود آمدند. این اعضاء عبارتند از سیارات ، سیارکها و ستاره دنباله دار.

خانواده منظومه شمسی

تمام اجرام آسمانی که در یک منظومه مداری قرار دارند، تحت تأثیر جاذبه‌ای دو جانبه به دور یک جرم مشترک مرکزی می‌چرخند. در منظومه زمین _ ماه مرکز جرم مشترک در فاصله 4748 کیلومتری (2950مایلی) هسته زمین قرار داشته و از سطح زمین خارج نشده است. در مورد منظومه شمسی ، مرکز جرم مشترک همواره با تغییر موقعیت نسبی سیاره‌ها ، در حال تغییر است. این مرکز در فاصله‌ای حدود 300000 کیلومتر (186000 مایل) خارج از سطح خورشید قرار دارد.

سیارات منظومه شمسی

  • سیاره ماه
  • سیاره عطارد
  • سیاره زهره
  • سیاره زمین
  • سیاره مریخ
  • سیاره مشتری
  • سیاره زحل
  • سیاره سیاره اورانوس
  • سیاره نپتون
  • سیاره پلوتون
  • سیاره سدنا