اتصال به اینترنت در لینوکس

مقدمه

لینوکس (به انگلیسی: Linux) به خانواده‌ای از سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس اطلاق می‌شود که از هستهٔ لینوکس استفاده می‌کنند که معروف‌ترین نمونه از نرم‌افزار آزاد و متن‌باز شناخته می‌شود.دراصل تنها باید هستهٔ لینوکس را لینوکس نامید، اما به طور معمول این واژه به سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس اطلاق می‌شود که بر مبنای هستهٔ لینوکس و کتاب‌خانه‌ها و ابزارهای پروژه گنو ساخته شده‌اند.لینوکس قابل نصب بر روی انواع سخت‌افزارهاست، از ساعت (Linux Watch)، تلفن‌های همراه، تبلت‌ها، مسیریاب‌ها، و کنسول‌های بازی گرفته تا رایانه‌های رومیزی، رایانه‌های بزرگ و ابررایانه‌ها. به مجموعه‌ای از نرم‌افزارهای بنا شده بر اجزای گفته شده توزیع لینوکس (linux distribution) می‌گویند که به طور معمول شامل ابزارهای گسترش نرم‌افزار، پایگاه‌های داده، سرویس دهنده‌های وب مثل آپاچی، محیط‌های رومیزی مانند گنوم و کی‌دی‌ای و اکس‌اف‌سی‌ای و مجموعه‌های اداری مانند اُپن آفیس هستند.در ابتدا لینوکس برای استفادهٔ ریزپردازنده‌ها با معماری ۸۰۳۸۶ اینتل طراحی شده بود؛ اما امروزه انواع گوناگون معماری‌ها را پشتیبانی می‌کند و در انواع و اقسام وسایل از کامپیوترهای شخصی گرفته تا ابررایانه‌ها و تلفن‌های همراه به کار می‌رود. این سیستم‌عامل که در ابتدا بیشتر توسط افراد مشتاق گسترش پیدا می‌کرد و به کار گرفته می‌شد، توانسته است پشتیبانی شرکت‌های سرشناسی چون آی‌بی‌ام و هیولت-پاکارد را به دست آورد و با بسیاری از نسخه‌های خصوصی یونیکس رقابت کند. طرفداران لینوکس و بسیاری از تحلیل‌گران این موفقیت را ناشی از استقلال از فروشنده، کم‌هزینه بودن پیاده‌سازی، سرعت بالا، امنیت و قابلیت اطمینان آن می‌دانند.یکی از محبوبترین سیستم های عامل در سطح جهان لینوکس می باشد ، یکی از ایراداتی که به این سیستم عامل گرفته می شود ادعای عدم امنیت آن است

چگونگی اتصال به اینترنت در لینوکس

يكي از مهمترين مسائلي كه در سيستم عامل لينوكس مطرح است، چگونگي اتصال به اينترنت و استفاده از سرويس دهنده هاي وب است.به طور معمولي، حسابهاي PPP مخفف Point to Point Protocol ، براي شماره گيري از طريق خط تلفن و مودم براي ورود به شبكه اينترنت استفاده مي شوند.رابط گرافيكي لينوكس، ابزارهاي خوبي براي ايجاد حسابهاي PPP دارد. ابزارهايي كه ارتباط با اينترنت را در لينوكس راحتتر مي سازند عبارتند از :

ابزارهاي RP3 در GNOME و KPPP براي KDE . البته هر يك از اين دو را مي توان در رابط گرافيكي ديگر استفاده كرد. اما بهتر است كه از هر ابزار در محيط خود استفاده شود.نكته ديگر، پشتيباني شدن مودم شما توسط لينوكس است. نسخه هاي جديد لينوكس، سخت افزارهاي بسياري را پشتيباني مي كند اما شما بايد باز هم اطمينان حاصل كنيد. براي اين كار مي توانيد به سايت سازنده مودم خود مراجعه كرده و اطلاعات لازم در اين مورد را بدست آوريد. در سايت redhat.com نيز مي توانيد از سخت افزارهاي پشتيباني شده در لينوكس مطلع شويد.

* استفاده از RP3 در GNOME :

براي اجراي برنامه RP3 ، از منوي اصلي GNOME گزينه Panel و سپس Add Applet سپس Network و سپس RH PPP Dialer را انتخاب كنيد. با اين كار، اين براي اجرا شده و آيكون آن نيز روي پنل شما اضافه خواهد شد. براي اجراي اين برنامه در خط فرمان نيز مي توانيد اين دستور را تايپ كرده و Enter بزنيد :
user/bin/rp3
براي مشاهده تمامي ابزارهاي شبكه و تنظيمات مربوط به آن از منوي اصلي GNOME گزينه Programs و سپس Internet و سپس گزينه RH Network Monitor را انتخاب كنيد.

ايجاد يك اتصال جديد : براي بوجود آوردن يك اتصال جديد، RP3 را اجرا كنيد. حال از مسير قبلي، در گزينه Intrnet گزينه DialUp Configuration Tool را انتخاب كنيد. اگر شما مودم يا كارت شبكه خود را هنوز پيكربندي نكرده باشيد، با پنجره Add New Internet Connection روبرو خواهيد شد. در ادامه كار، اگر لينوكس، مودم شما را شناسايي نكرد، شما مي توانيد در پنجره Edit Modem Properties ، مشخصات مودم خود شامل Port نصب شده، سرعت مودم، نوع خط تلفن و… را وارد كنيد.در ادامه شناسايي مودم، بايد يك شماره تلفن كه به وسيله آن به سرويس دهنده اينترنت وصل مي شويد، وارد كنيد. اگر سرويس دهنده اينترنت در شهر خودتان است، نيازي به وارد كردن كد شهر يا كشور نداريد. در ادامه كار هم بايد username و password خود را كه براي اتصال به اينترنت داريد، وارد كنيد. در قسمت بعدي هم نوع ISP كه از آن استفاده مي كنيد، را انتخاب كنيد.

برقراري و قطع ارتباط : پس از اتمام كار يكبار ديگر RP3 را اجرا كنيد. اتصال PPP اي كه ساخته ايد را انتخاب كنيد. حال بر روي مانيتور RP3 ( جعبه سياه و كوچكي كه روي پنل مي آيد ) كليك چپ كنيد. اگر در پاسخ به سوالي كه مي پرسد آيا مي خواهيد ارتباط آغاز شود، yes بزنيد، ارتباط آغاز شده و به همين طريق نيز مي توانيد ارتباط را قطع كنيد.در ضمن براي پيكربندي و سفارشي كردن روش اتصال و اطلاعات اتصال، مي توانيد روي مانيتور RP3 كليك راست كرده و گزينه Configure PPP را انتخاب كنيد و در پنجره Internet Connectins به اين كار بپردازيد.

Ifconfig

در سيستم هاي يونيكس ، لينوكس و مكينتاش از دستور ifconfig به جاي ipconfig بايد استفاده كنيد. براي اينكه صفحه help مربوط به اين دستور را نگاه كنيد بايد از دستور ifconfig –helpاستفاده كنيد. خروجي زير پس از استفاده تنها از دستور ifconfig حاصل شده است.

eth0      Link encap:Ethernet  HWaddr 00:60:08:17:63:A0
inet addr:192.168.1.101  Bcast:192.168.1.255 Mask:255.255.255.0
UP BROADCAST RUNNING  MTU:1500  Metric:1
RX packets:911 errors:0 dropped:0 overruns:0 frame:0
TX packets:804 errors:0 dropped:0 overruns:0 carrier:0
collisions:0 txqueuelen:100
Interrupt:5 Base address:0xe400

lo        Link encap:Local Loopback
inet addr:127.0.0.1  Mask:255.0.0.0
UP LOOPBACK RUNNING  MTU:3924  Metric:1
RX packets:18 errors:0 dropped:0 overruns:0 frame:0
TX packets:18 errors:0 dropped:0 overruns:0 carrier:0
collisions:0 txqueuelen:0

دستور ifconfig آدرس IP  ، subnet mask و default gateway را براي كارت شبكه هاي محلي و loopback نشان مي دهد اما اطلاعات مربوط به وضعيت dhcp را نمايش نمي دهد. براي اين منظور بايد از دستور ديگري به شكل “pump s” استفاده كنيد. Pump همچنين قادر است IP آدرس شبكه اي را كه با DHCP و DNS  تنظيم شده است release و renew نمايد.